WELKOM NIEUWS VERLEDEN HEDEN REPERTOIRE CONTACT


Nieuwsjes




Volgende optredens


zondag 21 augustus 2022.

11.00-13.30u.

Aperittiefconcert op de markt in Wervik.

zondag 28 augustus 2022.

15.00-16.00u.

Concert Probus Brugge West

zaterdag 3 september 2022.

12.00u.-13.00u.

Concert in kader van de Wieltjesfeesten op de Grote Markt van Menen.

zondag 25 september 2022.

12.00 u.

Uitgestelde Nieuwjaarsviering in D'Hoeve in Dadizele.

dinsdag 27 september 2022.

14.30 uur

Concert voor Okra Bissegem in Bissegem.

zaterdag 8 oktober 2022.

18.30 uur

Herfstconcert voor Davidsfonds Passendale in de kerk van Passendale.

zaterdag 23 oktober 2022.

namiddag

Concert voor NEOS Brugge in Sint-Kruis.

zaterdag 5 november 2022.

20.00 uur

Optreden naar aanleding van Jubileum 60 Jaar Banjo-Orkest; 15 jaar na de heropstart.
In Aula Debrie van het Sint-Aloysiuscollege.

donderdag 15 december 2022.

14.30 uur

Kerstconcert voor NEOS Heule in CC. De Vonke.

 

Volgende repetities


Alle repetities gaan door op zaterdagvoormiddag van 9.00 tot 12.00 uur in de aula van het college.


zaterdag 25 juni 2022

9.00 uur

Aula Debrie Sint-Aloysiuscollege.


Herverkiezing van Marc Decramer als voorziter.

Op de algemene vergadering van het Banjo_Orkest, tijdens de repetitie van 11 juni 2022, werd Marc Decramer herverkozen als voorzitter. Bij die gelegenheid stuurde hij volgende mail rond:
Vrienden en vriendinnen,
Gisteren op 11 juni 2022 heeft onze algemene vergadering mij de eer verstrekt om terug een tweejarig mandaat als voorzitter van onze mooie vereniging Banjo-orkest te mogen opnemen. Onze statuten voorzien een tweejarig mandaat als voorzitter waarna terug tot verkiezing wordt overgegaan. Reeds een goeie twee jaren geleden mocht ik na een eerste mandaat in opvolging aan onze schitterende eerste voorzitter Felicien Wallays, er een tweede aanvaarden. Ik heb dat opnieuw zeer graag en met veel enthousiasme gedaan. Tot reeds een maand na het ingaan ervan de eerste lockdown er aankwam…. We kwamen meteen en onverhoeds in een ellendige periode terecht: geen repetities meer want verboden door de overheid, alle vaststaande concerten afgelast, op de duur zo een beetje uitzichtloos. Want telkens we een oplossing gevonden hadden en er perspectief kwam, werden de scherpe maatregelen opnieuw doorgevoerd.
Zo poogde ik, soms zelf zo een beetje wanhopig in mijn ziel, het vuur bij ons allen brandend te houden door geregeld een woordje van hoop en verwachting aan allen toe te sturen. Zo vond ik dank zij onder meer Toon Vanholme en Jan Verraes een tijdelijke oplossing voor onze repetities, meer bepaald in het lokaal van de Harmonie Sint-Jozef te Menen. Totdat, op het moment dat we eind oktober 2020 zouden heropstarten, de deuren opnieuw gesloten moesten worden…
Maar finaal mocht ik bekomen vanwege directeur Mathieu Dehaene van 't college, die we echt dankbaar zijn, dat we dan medio 2021 onze repetities in het gewoon lokaal van de aula in 't college, mits de nodige strikte veiligheidsmaatregelen en normen in acht te nemen, mochten heropnemen. Die eerste repetitie na zo'n lange tijd zullen we ons blijvend herinneren als een gelukzalig moment onder echte vrienden en vriendinnen.
Zo konden we uiteindelijk eind 2021 - aanvang anno 2022 terug traagzaam opstarten.
We hadden ook tot groot genoegen van allen ondertussen wel ons mooie jaarlijkse feest op 05 september 2021 in Albion Hotel Ieper, na de misviering in Brielen te hebben verzorgd.
We werden in die helse periode ook niet gespaard: diverse members kenden serieuze gezondheidsproblemen die gelukkig grotendeels voorbij zijn, maar ondertussen zijn ons Patrick Cauwelier, beschermlid, trompettist Paul Vandamme en gitarist broer Luc Decramer ontvallen. Moeilijk te verwerken allemaal.
Wat brengt ons de toekomst? We hebben het er moeilijk mee dat onze Grote Muzikale Leider, dirigent Jacques, momenteel ook ernstige gezondheidsproblemen kent. Voor Jacques, maar ook voor onze mooie groep geen evidente periode. Maar hoop doet altijd leven. We zijn Jacques uiterst dankbaar om wat hij in al die voorbije jaren voor ons heeft gepresteerd: een hoog muzikaal niveau, een warme genegenheid naar al zijn muzikanten toe, en een aantal sublieme eigen composities voor het orkest. Buitengewoon en soms bovenaards, anders kan ik het niet benoemen. Jacques besliste om met ingang van 01 januari 2023 er het muzikale bijltje bij neer te leggen in de drie groepen waarvan hij de muzikale leiding heeft, dus ook ons orkest. We zijn daardoor bijzonder getroffen, maar aanvaarden Jacques' beslissing ootmoedig. Wat er hierna zal gebeuren? Dat is voer voor bezinning en beslissing, nadat ons bestuur zich eerst hierover zal hebben gebogen maar de beslissingen door de groep muzikanten en logistiekers zullen worden genomen.
We maken daar snel werk van in de komende zomerperiode, nadat we eerst binnenkort onze 6de concertreis zullen hebben gehad, namelijk van 28 juni e.k. tot 04 juli 2022, Gengenbach (Zwarte Woud). Alles is prima voorbereid zodat we gegarandeerd allemaal samen opnieuw een sublieme reis zullen meemaken.
Maar een negatieve ingesteldheid is onze groep, maar ook bepaald haar voorzitter, nooit eigen! Never! Zo zijn we niet 'opgekweekt'. We blijven altijd optimistisch en positief denkend tegen het leven, ook ons muzikale, aankijken. Dan komt alles wel goed.
Vandaar dat ik besluit met mijn dank te uiten naar onze algemene vergadering die me gisteren dat derde mandaat als voorzitter gisteren heeft 'bezorgd'. Zoals ik gisteren lachend mocht zeggen:" ze zijn me wel allemaal al lang beu, maar ze zijn me nog niet kwijt". Maar zoals ik er ook onmiddellijk aan toevoegde: "maar dat is jullie eigen schuld en fout:…"
Of ik ermede gediend ben? Men voelt zich bij dergelijke beslissing wel geapprecieerd. Een beetje ijdelheid is overigens geen enkele mens vreemd, dus ook ondergetekende niet. De Bijbel spreekt trouwens ook over de 'vanitas vanitatum', of de 'ijdelheid der ijdelheden'….Ik zal het mandaat met veel enthousiasme, maar ook met mijn volle inzet en dus met zeer veel goesting terug voortzetten, onze mooie groep eeuwig ter ere!
Nogmaals mijn dank aan allen, ook voor de vele sympathiebetuigingen, en al het bovenste beste toegewenst aan iedereen!
Tot binnenkort!
Met genegen groeten,
Marc, voorzitter


Overlijden van Luc Decramer.

Luc Decramer overleed op oudejaar 2021, geveld door multiple hersenbloedingen.
Hij heeft slechts één optreden en enkele repetities kunnen meemaken als basist.
Wij bieden de familie onze christelijke deelneming aan.
Dank zij Geert Degeetere en zijn vrouw Annemie Muylaert is een video beschikbaar die je hier kan bekijken en beluisteren via youtube.


Nieuwjaarswensen 2022 van onze voorzitter.

“ Vrienden en vriendinnen,

  • 1.- Het hoeft geen betoog dat het verfoeide corona-beest ons opnieuw in de steek laat. Onze mooie kerstconcerten van eind december zijn allemaal de lucht ingegaan, wat reeds een eindje te vrezen viel. Maar gelukkig blijven de organisatoren het motto getrouw dat uitstel geen afstel is. We zien dus in stilte en hoopvol uit naar het komende muzikale jaar 2022. Maar dat geeft een paar members die door gezondheidsperikelen getroffen zijn de kans er weer volop en rustig bovenop te geraken. We hopen dit ten stelligste!

  • 2.- Eind januari 2022 is ons bestuursmandaat weerom ten einde, en dienen wij over te gaan tot de verkiezing van de voorzitter voor de komende twee jaren. Momenteel kunnen wij nog geen initiatief nemen gezien de overheidsmaatregelen waarbij samenkomen met onze groep niet toegelaten is, maar we houden dit uiteraard in het oog.

  • 3.- Maar mogen we vragen aan iedereen die ‘goesting’ heeft om ons te vergezellen op concertreis naar het Zwarte Woud eind juni – begin juli 2022, om zo spoedig als het kan aan reisleider Yves voldoening te schenken, het formulier in te sturen en het voorschot te betalen.
    Momenteel zijn een dertigtal mensen al ingeschreven, maar we moeten snel kunnen beslissen, ook of we aan een voldoende bezetting van het orkest geraken,
    wat voorlopig nog niet het geval is. Graag actie van uw kant, want we zien er echt naar uit. Het Zwarte Woud wenkt ons!

  • 4.- Graag nog wat nieuws over broer Luc tussendoor. Thans na acht weken is Luc nog altijd volop opgenomen in de kliniek Jan Yperman in Ieper. Luc wordt stilaan iets beter, nu de verwardheid begint te verdwijnen en hij volop tot de realiteit aan het terugkomen is. Maar de echte revalidatie is nog niet aangevat, tenzij kiné, want dan moet zijn toestand eerst toch nog iets beter worden. We blijven hoopvol, maar gemakkelijk is het niet voor hem, en zeker ook niet voor Chris en zijn kids. Temeer enkel echtgenote Chris tweemaal per dag kort een bezoek kan brengen aan Luc in de kliniek wegens de covid-toestanden en beschermende maatregelen die zich opnieuw hebben aangediend. Zijn kinderen en kleinkinderen zijn tot op heden niet toegelaten, ook de broers en schoonzussen niet. Dat is bijzonder jammer want contacten met al wie hem dierbaar zijn zouden uiteraard heel wat vooruitgang met zich kunnen meebrengen. Maar ook hier blijven we hopen op betere tijden.

  • 5.- En Fons? Het zal jullie niet verwonderen, maar die (97 jaar) houdt stand! Hij zou evident ook graag wat meer contacten hebben met zijn bekenden die hij zo graag ziet (familie, maar ook wij allen). Maar ik vernam van neef Jean-Paul dat dit nu wel mogelijk zal zijn, in beperkte mate, zodat ik nakijk of we met een paar mensen hem een beperkt bezoekje kunnen brengen in deze soms toch wel een beetje trieste Kerstdagen. We houden jullie verder op de hoogte.

  • 6.- En uiteraard kan ik niet besluiten zonder aan jullie allen, maar ook aan allen die jullie zo dierbaar zijn, ondanks alle miserie toch prettige Kerstdagen toe te wensen, ook een in de mate van jullie mogelijkheden aangenaam slot van 2021, maar ook vooral mijn allerbeste wensen voor een hopelijk en eindelijk beter 2022. Dat moet lukken!


Met genegen groeten aan jullie allen,

Marc, voorzitter”


Een riem onder het hart van onze voorzitter.

Ondanks de vele jobstijdingen over de gezondheidstoestand van veel leden van het Banjo-Orkest, laatst nog over de ernstige ziekte van wie de voorzitter altijd omschreef als onze "grote leider", blijft hij optimistisch en blijft hij uitkijken naar een eerste repetitie.
Hier zijn boodschap van 8 mei 2021.

Goeie vrienden allemaal,
Reeds voorheen diende ik tot mijn diepe treurnis meden dat we eigenlijk zwaar getroffen worden momenteel in ons orkest wat betreft die continue gezondheidsperikelen van diverse vrienden.
Aan onze Grote Muzikale Leider Jacques wensen wij allen diep gemeend en van ganser hart het allerbeste toe. Uiteraard leven wij allen met Jacques erg mee en we hopen ook met hem en Myriam dat alles spoedig in orde kan komen! We zijn daarvan trouwens overtuigd.
Jacques, veel moed toegewenst, en blijf er volop in geloven! We staan als één blok achter jou.
En mocht het zo zijn dat we ergens vanaf eind juni voor de eerste maal zouden mogen repeteren, dan verwachten wij toch jou aan het roer! En werken met 'sous- chefs', dat kan, maar dat zal slechts zéér tijdelijk zijn en even behelpen zijn in afwachting dat we jou kicking and alive weer het stokje wild in het rond zien zwaaien. We verwachten echt niets anders!
En graag vrienden de wens van Jacques respecteren. Hij laat ons wel wanneer het hem best past iets weten!
En vooral Jacques, men stelt altijd dat 'onkruid niet vergaat', welnu, zeker 'muzikaal onkruid nooit:!

Met genegen groeten aan allen, en we blijven allemaal steeds optimistisch en hoopvol!

Marc.


Het bloed kruipt waar het niet gaan kan.

corona

De Coronacrisis heeft stevig op het Banjo-Orkest ingehakt.
Maar de creativiteit van een aantal leden is niet genekt.
Een associatie van de families Verraes en Decramer hebben een heus coronalied in elkaar gebokst dat er echt mag zijn. Ze hebben het resultaat op youtube vereeuwigd.
De zanger van het lied, Rik Decramer, is trouwens niet aan zijn proefstuk toe en heeft in het verleden al verschillende keren van zich en Corona laten horen.

Je kan hier de tekst van het lied vinden.
Je kan het lied beluisteren (luidspreker opzetten!)en de video bewonderen, op youtube


Overlijden trompettist
Paul Vandamme.

vandamme

Het bericht van de voorzitter:
Met grote droefheid vernemen we het overlijden 17 januari 2021 van onze vriend, onze trompettist Paul Vandamme.
Paul heeft in het verleden ernstige gezondheidsproblemen gekend, die het hem niet altijd gemakkelijk maakten. Maar hierover één woord klagen: zo hebben wij Paul nooit gekend, geen enkel moment. Hij bleef altijd dezelfde Paul, een vat vol 'secce' humor, waarvan wij erg konden genieten. Op muzikaal vlak bleef hij binnen onze groep steeds een 'team-speler', want grote performances in de kijker, daar hield hij helemaal niet van. Maar hij bleef altijd door zijn grote ervaring en muzikale kennis een rots in de branding, een sterke muzikant. We konden op Paul altijd en in alle omstandigheden rekenen.
We waarderen zo sterk dat hij bij onze heropstart in 2007 onmiddellijk heeft toegezegd om ons te willen vervoegen. Hij was er altijd wanneer zijn gezondheid het hem toeliet, waarvoor we altijd grote bewondering hebben gehad. Sterk, Paul!
Zijn stoel naast onze andere trouwe trompettisten zal nu voor altijd leeg blijven. Maar we zullen hem eeuwig daar herinneren, een vat vol stil en ingetogen levensvreugde, zelfs in moeilijker momenten.
U kan op de webstek van ons Orkest, waar u onder der rubriek 'Verleden' en 'Groepsfoto's, meer bepaald die van 1961, Paul als jonge puber naast onze dirigent-stichter Fons Bouckaert ziet figureren. Een schone jongen, dat is Paul van jongs af aan geweest. Een prachtig beeld.

Aan Ria en haar kinderen zeggen wij namens het Orkest: dank voor wat Paul in al die jaren voor ons heeft betekend. We blijven hem, ook jullie, daar eeuwig dankbaar voor.

Je kan hier het bidprentje van Paul bekijken.
Geert Degeetere heeft een schitterende compilatie gemaakt uit zijn rijk video-bestand als hulde aan Paul. Je kan het bekijken en beluisteren op youtube


Nieuwjaarswensen 2021 van de voorzitter.


Vrienden en vriendinnen,

Naïef zoals we soms zijn, maar dat kan in bepaalde omstandigheden ook best wel eens leuk zijn, hadden we in maart ll. gedacht dat hét beest tegen de maand juli zou verdwenen zijn. We hebben toen evenwel zonder de waard gerekend. Sindsdien is het in ons Banjo-Orkest stil moeten blijven. De BJO Band heeft het geluk gehad met heel wat minder in aantal te zijn, en in de zomer een zestal keren te hebben kunnen repeteren. Maar ook daar is de deur vanaf eind augustus onherroepelijk terug op slot gegaan. We zochten wat betreft ons geliefde Banjo-Orkest lange tijd naar een oplossing om ten gepaste tijde eindelijk eens te kunnen repeteren en samen te zijn, elkaar te mogen terugzien. Alles was finaal netjes voorzien voor 30 oktober ll., met onze grote dank aan de solidaire Volksharmonie Sint-Jozef van Menen, maar het heeft weerom niet mogen zijn. Het enige voordeel is dat we er klaar voor zijn zodra het sein terug op groen zou worden gezet.
Al onze mooie verbintenissen werden afgezegd, zowel wat betreft het Banjo-Orkest als voor de BJO Band, eigenlijk steeds in afspraak met de organisatoren die dat uiteraard zowel voor ons als voor henzelf ook fel betreurden. Ook voor de organisatoren stond de voorzichtigheid hen steeds voor ogen. Maar steeds mochten we hierbij onthouden dat die concerten niet voor goed verdwenen zijn, maar dat ook zij er absoluut van uitgaan dat wij terug op hun vraag zullen ingaan zodra de situatie dat weerom toelaat. Het is een troost, een magere troost eigenlijk, maar die is er toch!
Ik vernam dat bepaalde muziekverenigingen het moeilijk krijgen omdat muzikanten, die zich thuis goed gevoeld hebben in een rustige muziek-loze periode, er aan denken definitief af te haken. Het feit dat omzeggens alle leden van ons orkest in een minimum van tijd hun lidgeld van 5 euro hebben betaald, bewijst dat men er bij ons helemaal anders over denkt. En we zijn daar bijzonder content mee!
We mogen dus nooit wanhopen. Dat ligt niet in onze ingesteldheid, en wanhoop is tevens altijd al een zeer slechte raadgever geweest.
We zijn gelukkig dat Geert maanden geleden een whatsapp op pootjes heeft gezet. Zo vernemen we zeer geregeld een en ander van elkaar, en dat is maar goed ook. De grollen die doorgespeeld worden, die nemen we er graag bij. Het helpt een mens leven.
Vergeet evenwel niet, muzikanten, dat jullie nog steeds een 'exterment' bespelen. Haal het geregeld boven, koester het, bestreel het en bespeel het, fijnbesnaard! Dan kunnen we allen, en dat moment komt er zeker aan, onmiddellijk uit de startblokken én uit onze sloffen schieten! Dienaangaande verwijs ik graag naar de wensen die onze Grote Muzikale Leider recent aan alle muzikanten heeft toegestuurd. We geloven hem - zoals steeds - onvoorwaardelijk!
Aan hen die het in dit voorbije rotjaar 2020 met de gezondheid moeilijk gehad hebben, wens ik een algeheel herstel toe. Er blijven in geloven, dat is de boodschap! We blijven hen altijd zeer nabij.
Zorg goed voor jullie zelf en voor al wie jullie dierbaar zijn. Dan komt alles goed!
Aan iedereen, een - in elk geval - véél beter 2021 toegewenst!
Met genegen groeten aan jullie allen!

"Marc, voorzitter"

N.B. Even surfen naar onze website, ons feestweekend van eind november 2019 of onze nieuwjaarsvieringen of reizen aanklikken, dat is absoluut voor onze zieltjes erg helend!




Gewezen zanger in het nieuws.

lerouge

In de Krant van West-Vlaanderen van 06 november 2020 verscheen een interview met onze gewezen charmezanger Marc Lerouge. Hij spreekt er onder meer over zijn tijd bij het Banjo-Orkest.
Het artikel werd opgemerkt door onze voorzitter.
Je zal Marc Lerouge wel niet meer herkennen.


Corona en het Banjo-Orkest


De coranacrisis hakt ook stevig in op het Banjo-Orkest.
Geen repetities meer, optredens afgelast, geen zicht op spoedige verbetering...
Veel Banjo-Orkest leden kampen met ontwenningsverschijnselen, depressie, frustratie en zitten met een hoop vragen.
Om hen een riem onder het hart te steken heeft onze voorzitter op 28 april 2020 een herderlijk schrijven gericht waar een en ander uit de doeken wordt gedaan.
Je kan dit epistel hiernaast lezen.

voorzitter

Beste Vrienden,

Het zijn droevige tijden. 'We willen muziek spelen', zo vernam ik die verzuchting ook reeds vanwege vele van onze vrienden. Die ophok-plicht zoals bij de kippetjes en varkentjes, of de koetjes bij de gekke koeienziekte, tot daar nog aan toe, maar dat we niet mogen spelen is inderdaad bijzonder droevig.
Al onze voorziene concerten, het ene na het andere, ook de diverse optredens overigens die de BJO Band had vastgelegd, die worden allemaal de lucht in geblazen. Ik weet het, gelukkig is uitstel geen afstel, want alle organisatoren hebben hun voorziene afspraken met ons noodgedwongen weliswaar moeten supprimeren, maar bevestigden ons ondertussen dat ze zeer zeker na de corona-periode terug met ons contact opnemen om nieuwe afspraken te maken.
Maar indien we NU éénmaal zouden mogen en kunnen repeteren, zo een zaterdagvoormiddag in 't college, met traktaat van de voorzitter tussendoor, dat zou tegelijk zalig zijn én ons allen een beetje soelaas brengen. Maar zelfs dat is ons niet gegund, omwille van de volgende redenen:

  • We zijn met onze mooie groep al jaren aangesloten bij de overkoepelende VZW 'Vlamo', de 'Vlaamse Amateurmuziekorganisatie', die ons geregeld van allerlei zaken en nieuwsjes op de hoogte houdt.
    De recente nieuwsbrief van Vlamo is zelfs wat betreft repetities niet erg hoopgevend. Immers, het supprimeren van alle repetities strekt zich zo waar - althans volgens de huidige stand van zaken - uit tot liefst 31 augustus 2020 (die termijn volgt de maatregel van de overheid in zake de sociale activiteiten, waarbij er teveel risico op samenscholing en derhalve besmetting bestaat).
    Dat is inderdaad nog érg lang, maar zoals Vlamo het schrijft, die termijn geldt voor zo ver de toestand er ondertussen toch niet beter zou op worden, en de lijn door de overheden niet minder strak zou worden gehouden.

  • Maar zelfs zo repetitie ondertussen wél mogelijk zou zijn, dan stelt er zich terstond het probleem van de 'blazers'. De dirigent, banjo's, ritmische sectie, zang, voor hen dat zou nog best doenbaar zijn. Maar ik zie het ook zo voor mijn ogen: onze trompetten, saxen, hoorns, klarinet, fluit, die daar zitten te blazen voor het vaderland weg met een mondmasker voor hun snoetjes. Vermoedelijk voor hen - los van het feit dat het eens het proberen waard zou zijn - niet onmiddellijk echt doenbaar.

  • Méér nog: wanneer men blaast, en dat geldt dus voor hen die zich 'dé muzikanten' noemen, dan blaast men ook 'druppeltjes' (zie de uitleg van Vanranst en Vangucht ) door die blaasinstrumenten, die zich dan door de kracht van het geblaas voluit vanuit hun paviljoen in de ruimte gaan verspreiden, en dus ook al de rest van het orkest gaan besmetten. In het belang van alle niet-blazers: niet aangewezen!

  • Maar mochten er onder onze vrienden zijn die dépri aan het worden zijn door de (muzikale) onthouding, die ook reeds af en toe beginnen te flippen door pure muzikale ontbering, en derhalve dri1ngend psychologische hulp en begeleiding nodig hebben: heb geen nood, Rik is nu eenmaal psycholoog van opleiding, en die zou volgens mij best beschikbaar willen zijn om zelfs gratis die psychologische bijstand te verlenen.

Om maar te zeggen vrienden, houd jullie kloek en wees de recente suggestie van onze Grote Muzikale Leider Jacques indachtig.
Laat m.a.w. uw 'extrementen' geen stof vergaren, de snaren niet afsterven, de bekjes van sax en klarinet niet verpulveren en de pistons niet roesten, en finaal ook de velletjes van de drum niet laten scheuren door de droogte!

Met oprecht genegen groeten aan allen en aan al wie jullie dierbaar zijn, en: 'er komen betere tijden!
En…lang leve de aperitief, want 'zonder aperitief kunnen wij niet leven'!" Don' forget!

Marc, voorzitter


degroote

Zangeres neemt ontslag


Zangeres Maria Degroote, die meer dan 2 jaar de zangpartijen, oorspronkelijk voor een knapenstem geschreven, heeft op zich genomen, heeft spijtig genoeg ontslag genomen.
Haar optreden tijdens het jubileumconcert was dan het laatste en is voor haar en ons een waardige afsluiter van haar carrière bij het Banjo-Orkest.
Zij bewaart de beste herinnering aan de warme ontvangst en de vriendelijkheid die zij in het orkest heeft ondervonden.
Wij houden eraan haar de danken voor haar inzet (het was niet altijd gemakkelijk), haar stipte aanwezigheid op de repetities, haar podium presence en het aangename gezelschap van Maria en haar dochter op de reis naar Lermoos.
We wensen haar het allerbeste en om het met de woorden van onze stichter in het nummer Anniversaire te zeggen:
 Et qu’ importe le passé
 si l’on marche en avant
 et le nombre des années,
 si le coeur donne l’élan.


cultuurprijs

Johan Leplae in de bloemetjes


Johan leplae is de sleutelfiguur van onze technische ploeg. Hij rijdt (West-)Vlaanderen rond met de aanhangwagen en staat in voor de juiste balans bij de optredens. Niet altijd vanzelfsprekend gezien de zeer verschillende akoestische eigenschappen van de zalen
Maar hij heeft nog ander culturele noten op zijn zang en wel als (afscheidnemend) voorzitter en befaamd regisseur van de toneelvereniging Cie Tabloo.
Een jury huldigde dit jaar niet één maar drie personen omwille van hun uitzonderlijke culturele bijdrage voor de stad Menen; Johan was één van hen.
De laureaten ontvingen allen een luxe-uitvoering van het kunstwerk 'Lilium' van de Meenense kunstenaar Johan Tahon.


decramer 196x

Tweede voorzitter

Op de algemene vergadering die volgde op de repetitie van zaterdag 28 oktober 2017 werden belangrijke beslissingen genomen:

  • De statuten van de feitelijke vereniging werden gewijzigd en goedgekeurd.
  • Een nieuwe voorzitter werd gekozen; het mandaat van Félicien Wallays liep immers na twee jaren af. De nieuwe voorzitter is spelend lid (banjo) Marc Decramer. In een schrijven richt hij zich meteen tot iedereen die betrokken is bij het orkest.

We wensen hem een vruchtbare ambtsperiode toe.
Hierbij een paar foto's van de nieuwe voorzitter.

Dat Marc een productieve pen heeft bewijst zijn "herderlijke brief" van december 2018: "Multae manus opus levius reddunt".

decramer 2013

Het gemak gaat voor de eer


De leden van het orkest worden er niet jonger op en hetzelfde geldt voor de amanuenses van onze technische ploeg.
Bij ieder optreden moest heel wat materiaal in hun wagens worden in- en uitgeladen.
Door de aankoop van een stevige aanhangwagen is dit euvel verholpen. Het materiaal kan veilig en wel in de aanhangwagen worden opgeborgen en het vervoer wordt een fluitje van een cent.
Daarenboven is de aanhangwagen, dank zij een mooie belettering, een stijlvolle reclame voor ons orkest.
De aanhangwagen is ruim bemeten en ook de "staantjes" vinden er een plaats in.

aanhangwagen